wtorek, 6 grudnia 2011

mikołajkowe szarości

Szarości w temacie stąd, że śniegu za moim oknem nie widać, jest raczej szaro-buro i ponuro? Ponuro chyba nie, bo przecież szary też jest piękny i też może kojarzyć się zimą. Zwłasza kiedy przybiera formę ciepłego szalika i czapki. Moja szajba robienia na drutach wciąż się utrzymuje. Doszło już do tego, że mam specjalny koszyk z rączkami, w którym noszę włóczki ze sobą. W ten sposób czas spędzony na plotkach z koleżanką jest podwójną przyjemnością :) Ale wracjąc do szarości, mogą być "miłe, przytulne, miękkkkie i mięsiste". Jeżeli jeszcze się nie przekonaliście zajrzyjcie do Jaszmurki klikając na baner poniżej. Może uda Wam się sprawić sobie miły mikołajkowy prezent?
Jeżeli ktoś ma ochotę na jeszcze trochę szarości znajdzie je na cudnym blogu I LIKE GREY, a jak już ktoś na szary nie da rady patrzeć, niech się rozejrzy dokładnie wokół, czasem może zaskakująco kontrastować z czerwienią biedronki i różem hello kitty ;)
Ciepłych i radosnych Mikołajek :)
u. >I< 

piątek, 2 grudnia 2011

wstawię czy nie wstawię?!?

Skoro czytacie znaczy, że wstawiłam. Po wichurach zasięg na wsi mamy baaaardzo słaby, więc tym bardziej cieszę się, że się udało :). Pokazać Wam chcę wczoraj zapowiedziany kalendarz adwentowy. Do zrobienia go zainspirowały mnie kalendarze, które od kilku tygodni pojawiają się w sieci jak grzyby po deszczu. Dwa szczególnie skradły moje serce: TEN z Zielonego Czółna i TEN Ani-Marii. Mi zamarzył się kalendarz wielorazowego użytku. Taki, który co roku będziemy wyciągać jako pierwszą dekorację świąteczną.  Pamiętam z dzieciństwa takie ozdoby, za którymi tęskniłam cały rok. Ich estetyka była koszmarna, ale we wspomnieniach pozostają najpiękniejsze :).
Jestem z niego dumna jak paw i nic tego nie zmieni! :) Chociaż szwy falują jak morze już go uwielbiam. Pierwszy raz uszyłam coś tak "zaawansowanego". Do planowania i cięcia zaangażowany został również mąż, więc jakby nie patrząc to nasze wspólne dzieło. Części składowe to materiał konopny w dwóch kolorach, papiery love&merry ILS, cała szpulka czerwonej nitki(!), trochę czerwonej wstążki i karton do usztywnienia całości. Wymiar wyszedł zacny, bo 45x65cm. Nie ma jeszcze stałego miejsca, codziennie wisi gdzie indziej. 
Jeżeli macie ochotę na jeszcze kilka kalendarzy zajrzyjcie TU,  w Art-piaskownicy trwa wyzwanie związane z tym tematem.
Udanego weekendu,
u. >I<

czwartek, 1 grudnia 2011

grudzień puka

Witajcie grudniowo! Nie mogę jakoś dzisiaj zebrać myśli, więc napiszę tylko, że na blogu ILS nowa, ostatnia już w tym roku mapka --->klik, że zaczynamy wyczekiwanie na śnieg i Święta, i że jak tylko zrobię porządne zdjęcia pokażę Wam kalendarz adwentowy.
Mały podgląd pracy w trakcie.
u. >I<

poniedziałek, 28 listopada 2011

zapowiedzi grudniowe

Czas pędzi jak szalony. Już za kilka dni grudzień. Zobaczcie jak do zimy szykuje się DT ILS. Tematem grudnia są grudniowniki :). Jeśli ktoś nie wie o co chodzi, opis znajdzie tu --->klik. Obejrzyjcie koniecznie wszystkie grudniowniki dziewczyn są świetne! Mój prezentuje się tak:
Jaki widać do obfocenia okładki zaangażowany został sam Mikołaj. Nie sądzę, żeby znalazł czas przy kolejnych zdjęciach uwieczniających zawartość grudniownika, chociaż kto wie... Najciekawsze kawałki będą na blogu, ale jeżeli spodobał Wam sie temat grudniowych pamiętników zaglądajcie koniecznie na blog JOURNAL YOUR DECEMBER. Ten projekt dzisiaj oficjalnie rozpoczął funkcjonowanie w sieci. Żeby dowiedzieć się więcej wystarczy kliknąć na baner poniżej.
Wieści poza scrapbookingowe ograniczę dziś do tego, że wichura zmiotła nam płoty, będzie dużo roboty.
Dobrej nocy.
u. >I<

niedziela, 27 listopada 2011

zwarcie w zwojach

Jest w moim życiu kilka osób, z którymi rozmowa powoduje zwarcie w moich zwojach mózgowych. Odbywa się to mniej więcej tak, że płynie sobie myśl, płynie i nagle się zatrzymuje, bo oto ktoś powiedział lub zrobił coś zaskakującego, innego niż reszta otoczenia. Zakłóca to codzienny przepływ myśli, czasem na minutę, czasem na cały dzień.  Bez względu na czas trwania w chwili zwarcia coś się zmienia. Muszę zastanowić się co dalej. Nie są to osoby bliskie mi w ten oczywisty, codzienny sposób życia razem, ale z pewnością są ważne. Pewnie nie do końca świadomie zaskakują, łamią stereotypy, podsuwają nowe pomysły. To osoby, od których można nauczyć się czegoś nowego, czegoś, co może zmienić nasze życie na zawsze. Towarzyszy temu takie uczucie jak za czasów nastoletnich, kiedy odkrywało się najbardziej kultowe piosenki, po wysłuchaniu których wiadomo już było, że nic nie będzie takie same :). Kiedyś w liceum koleżanka zabrała mnie do ciemni fotograficznej, tak wciągnęłam się w wywoływanie zdjęć, że posiadanie własnej ciemni zostało moim marzeniem do dzisiaj. Teraźniejsze przełomy raczej nie walą już jak grom z jasnego nieba, ale ciągle są. Piszę o tym wszystkim, bo wypadło mi dzisiaj nieplanowane spotkanie, z kimś kto zawsze zasiewa we mnie szczyptę ciekawości do życia. Z kimś kto budzi we mnie myśl, że najbardziej interesujące jeszcze przede mną.  Nie wiem czy to zwykłe zdziwienie, szok, czy inspiracja. Tak czy siak zwarcie jest.
Teraz pomyślałam sobie, że jeżeli to inspiracja, to byłam też z tej drugiej strony. Za sprawą mojego miejsca w wirtualnej przestrzeni kilka osób spróbowało scrapowania, blogowania i podzieliło się tym ze mną.
Życzę Wam takich osób i sytuacji, bo przynoszą bardzo budujące uczucia.
Dobranoc.
u. >I<